In theorie kun je een onderneming prima waarderen. Daar zijn genoeg methodes voor. Maar in een echtscheiding werkt het anders. Er is geen koper. Geen onderhandeling. Alleen de vraag: hoe verdelen we dit eerlijk én haalbaar?
De praktijk is leidend
Ik kijk daarom altijd verder dan de uitkomst van een model. Bijvoorbeeld:
- hoeveel cashflow is er echt beschikbaar?
- wat kan er gefinancierd worden?
- wat betekent dit voor de privésituatie van de ondernemer?
Want uiteindelijk moet het uitvoerbaar zijn.
Continuïteit komt op de eerste plek
Wat mij betreft is er één harde voorwaarde: de onderneming moet blijven draaien.
Een waardering die dat in gevaar brengt, klopt misschien theoretisch, maar niet in de praktijk.
Het gesprek dat ertoe doet
De lastigste gesprekken gaan niet over cijfers, maar over verwachtingen.
Wat is redelijk? Wat is haalbaar? En waar kun je elkaar vinden?
Daar zit vaak de echte oplossing.
Wacht niet te lang met het inschakelen van advies. Hoe eerder je duidelijkheid hebt, hoe beter je keuzes maakt.
En misschien wel het belangrijkste: laat je niet alleen leiden door de uitkomst van een berekening.
Een waardering moet in de praktijk werken.
Interesse in meer informatie? Lees ook het volgende artikel: "Waardering van aandelen bij echtscheiding: meer dan een rekensom"
