Na een periode van onzekerheid lijkt er voorzichtig goed nieuws te komen uit de bouwsector. Uit recente cijfers van het CBS blijkt dat er in het eerste kwartaal van 2026 vergunningen zijn afgegeven voor ruim 23.500 nieuwbouwwoningen. Dat zijn er bijna 4.700 meer dan een jaar geleden.
Voor veel bouwondernemers voelt dat als een positief signaal. Meer vergunningen betekenen immers meer projecten die uiteindelijk uitgevoerd moeten worden. Toch zit daar direct ook de grootste uitdaging.
Want hoewel het aantal vergunningen stijgt, blijft de daadwerkelijke bouwproductie achter. In hetzelfde kwartaal werden namelijk aanzienlijk minder woningen opgeleverd dan eind vorig jaar. Met andere woorden: de pijplijn raakt voller, maar de uitvoering blijft complex.
Dat heeft verschillende oorzaken. Denk aan personeelstekorten, lange voorbereidingstrajecten, financieringsvraagstukken en toenemende regelgeving. Hierdoor zit er vaak veel tijd tussen het moment waarop een vergunning wordt afgegeven en het moment waarop daadwerkelijk gebouwd wordt.
Voor bouwbedrijven betekent dit dat de aandacht steeds meer verschuift van acquisitie naar capaciteit en planning. De vraag is niet altijd meer of er voldoende werk is, maar vooral of projecten op een rendabele manier uitgevoerd kunnen worden.
Juist daarom wordt het belangrijk om kritisch te kijken naar de orderportefeuille. Welke projecten passen het beste bij jouw organisatie? Welke opdrachten leveren een gezonde marge op? En hoe zorg je ervoor dat beschikbare medewerkers zo efficiënt mogelijk worden ingezet?
De verwachting is dat de vraag naar woningen, renovatie en verduurzaming de komende jaren hoog blijft. Dat biedt kansen. Tegelijkertijd vraagt het om scherp ondernemerschap. Want een volle orderportefeuille is mooi, maar uiteindelijk bepaalt niet het aantal vergunningen het succes van jouw bedrijf. Dat doet het rendement op de projecten die je daadwerkelijk realiseert.
Terug
